 |
_______ |
 |
 |



|  |
|
 |
Гарсэт |
30 апреля 2026 |
 |
 |
 У калінкавіцкім строі яго шылі з тонкага саматканага сукна або фабрычных тканін (шарсцянкі, аксаміту, атласу, саціну) чорнага, радзей - цёмна-фіялетавага, цёмна-вішнёвага або сіняга колеру, а потым багата аздаблялі нашыўкай тасьмы розных колераў, машыннай ці ручной строчкай. У неглюбскім строі ён вырабляўся з чонага саціну і ўпрыгожваўся дэкаратыўным хлясцікам і складачкамі ззаду. У давыд-гарадоцка-тураўскім строі гэта прыгожы выраб з чырвонага, фіялетава-сіняга гладкафарбаванага або ўзорыстага атласу, саціну ці парчы, які часта прышываўся да спадніцы ў выглядзе ліфу. |
 |
 |
Часовня-усыпальница князей Паскевичей |
29 апреля 2026 |
 |
 |
 Уважаемые посетители!
Часовня-усыпальница князей Паскевичей с 1 мая 2026 г. работает по следующему графику: Среда-пятница: с 11.00 до 19.00; Суббота - воскресенье: с 10.00 до 18.00. Выходной: понедельник, вторник.
Организованное посещение с экскурсионным обслуживанием осуществляется только по предварительным заявкам за 3 дня до даты посещения!
Телефоны для заявок: 50-95-93, 50-96-91, 8 (029) 174-19-11
|
 |
 |
Спасибо дары приносящим |
25 апреля 2026 |
 |
 |
 Во дворце Румянцевых и Паскевичей открылась ежегодная, ставшая уже традиционной выставка новых поступлений в музейное собрание «Музейный предмет-2025». Такой своего рода выставочный «отчет» - это прекрасная возможность познакомиться с новинками и разнообразием поступающих в собрание музея предметов. Только здесь можно увидеть соседствующие между собой случайно найденные в намывном песке кости мамонта эпохи плейстоцена, якорь начала ХХ века, фарфоровые статуэтки советского производства и современные произведения искусства. Своими подарками музей ежегодно радуют жители нашего города. Так, В 2025 г. в музейный фонд поступил «Ирмологий» - книга для богослужений с текстами церковных песнопений. Согласно выходным данным, она была отпечатана в Московской типографии в августе 1763 г. Передала в дар музею эту старинную книгу А.В. Поварич - сотрудница нашего музея. Последней известной владелицей издания, по словам дарительницы, была ее двоюродная прабабушка - Галина Петровна Дайнеко. Бытовал «Ирмологий» в селе Рогов Злынковского р-на - одном из древнейших сел Брянской области. Коллекция декоративно-прикладного искусства пополнилась выносным крестом-распятием середины XIX - начала ХХ вв., который был передан в дар А.А. Стегачевым. Переданный предмет пока является единственным подобным артефактом в музейном собрании Гомельского дворцово-паркового ансамбля.
|
 |
 |
Выцінанка |
24 апреля 2026 |
 |
 |
 4 снежня 2024 года элемент нематэрыяльнай культурнай спадчыны «Выцінанка - традыцыйнае мастацтва выразання з паперы ў Беларусі» быў уключаны ў Рэпрэзентатыўны спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА. Выцінанка (таксама вядомая як выразанка, выстраганка, выбiванка) - гэта ажурны ўзор, выразаны з белай, чорнай ці каляровай паперы. У Беларусі часцей за ўсе сустракалiся аднаколерныя выцінанкі, але iснавалi i зробленыя ў некалькі слаёў рознага колеру. Створаныя з паперы арнаменты адрознiвалiся выключнай разнастайнасцю: геаметрычныя, раслінныя, зааморфныя, антрапаморфныя. Узнікненне выцінанкі на беларускіх землях было звязана з развіццём прамысловай вытворчасці паперы і датуецца XVI стагоддзем. У сярэдзіне XIX - пачатку ХХ стагоддзя мастацтва выцінанкі дасягнула свайго росквіту як спосаб упрыгожвання сялянскага інтэр'ера: папяровыя карункі ператвараліся ў фіранкі на вокны, падзоры на паліцы, вушакі дзвярэй, бардзюры на рамах, упрыгожванні на абразы і інш. Распаўсюджанай традыцыяй было выкарыстанне выцінанкі для дэкарыравання жылля да самых значных святаў - Калядаў і Вялікадня; з тых часоў да нашых дзён захаваўся прыгожы звычай упрыгожвання вокнаў выразанымі з паперы сняжынкамі да Новага года. Цяпер беларуская выцінанка перажывае сваё адраджэнне, ператвараючыся са сціплага інтэр'ернага ўпрыгожвання ў яркую і самабытную мастацкую з'яву. Майстры выцінанкі ствараюць з паперы паветраныя, вытанчаныя, філігранныя тонкасці творы на самую розную тэматыку, якія нярэдка становяцца часткай музейных і прыватных калекцый, экспануюцца на рэспубліканскіх і міжнародных выставах. Вучым родную мову разам! |
 |
 |
Соблюдайте осторожность! |
23 апреля 2026 |
 |
 |
Уважаемые посетители парка!
По прогнозу Белгидромета, 26 и 27 апреля ожидается сильный ветер порывами до 24 м/с.
По возможности оставайтесь дома. В связи с неблагоприятными погодными условиями и сильными порывами ветра,
просим Вас соблюдать осторожность и воздержаться от посещения парка!
Спасибо за понимание.
Администрация |
 |
 |
Валошка |
17 апреля 2026 |
 |
 |
 Прыгажуня Беларусь завецца сінявокай ня толькі з-за багацця азёр, але і дзякуючы россыпам у палях і лугах кветак цудоўнага, глыбокага, насычанага сіняга колеру - васількоў, ці, як іх яшчэ прыгожа называюць па-беларуску, валошак. Нашы продкі збіралі іх і сушылі, каб рыхтаваць адвары, якія дапамагалі лячыць хваробы нырак. Здaўнa з пялёcткaў вaлoшкi paбiлi ciнюю фapбy. Выява валошак, што цягнуцца да неба з азімага хлеба, настолькі глыбока захавана ў сэрцы кожнага з нас, што складана пералічыць усе літаратурныя творы, псеўданімы пісьменнікаў, назвы зборнікаў, у якіх згадваецца назва гэтай кветкі. Пра васількі-валошкі пісалі Я. Купала, У. Караткевіч, М. Лынькоў, М. Багдановіч, Н. Гілевіч, П. Броўка і іншыя. Сінія кветачкі расцвіталі і на палотнах беларускіх жывапісцаў, і на айчынных фарфоравых вырабах, з любоўю выведзеныя рукой майстра па роспісе, і на вышытых абрусах, фіранках, сурвэтках. Сёння мы бачым стылізаваную выяву валошкі на плацёжных картках сістэмы Белкарт, на прадукцыі брэнда "Мілкавіта", у сімволіцы авіякампаніі "Белавія", Міжнароднага фестывалю мастацтваў "Славянскі базар у Віцебску", Беларускага саюза жанчын. У 2025 годзе валошка стала раслінай года ў Беларусі, а ў 2026-м - упрыгожыла сабой лагатып Года беларускай жанчыны і акцыі "Кожная пятніца - роднае, сваё!". Простая кветка колеру неба і чыстых водаў нібы ўвасабляе сабой усю беларускую зямлю. Вучым родную мову разам! |
 |
|
|
|