 |
_______ |
 |
 |



|  |
|
 |
Концертная программа «Приглашение к Вальсу» |
15 марта 2026 |
 |
 |
Исполнительница академического вокала Кристина Матюшонок лауреат международных конкурсов, солистка Белорусской государственной филармонии представит новую концертную программу «Приглашение к Вальсу». Публику ждет встреча с эталонным звучанием и высочайшим уровнем вокального мастерства, присущими истинным представителям классической певческой традиции, раскрывая всю глубину эмоций и безупречное владение уникальным искусством «belcanto». На сцене артистка предстанет в разноплановых амплуа, демонстрируя свое мастерство в оперном и камерном репертуаре. В центре внимания - волшебство танца, страсть и утонченная лирика XIX-XX веков. Слушателям будут представлены произведения русских и европейских композиторов различных музыкальных стилей, направлений, жанров. Вас ждёт путешествие сквозь времена и жанры: утончённые вальсы и ноктюрны Шопена, проникновенные арии Пуччини и Гуно, зажигательные мелодии Кальмана и многое другое. Концерт подарит незабываемые впечатления ценителям классической музыки и станет настоящим праздником для всех, кто ценит красоту и глубину музыкального искусства.
|
 |
 |
Концертная программа «Растворяясь во времени» |
14 марта 2026 |
 |
 |
 Дорогие друзья! Вас ждёт встреча с удивительным и талантливым коллективом «Ars Nova». Цимбальный акустический проект, созданный для популяризации национального белорусского инструмента - цимбал. Музыканты, играющие в этом проекте - лауреаты международных конкурсов. В их исполнении на цимбалах звучит как классика, барокко, романтизм, так и популярная музыка, музыка кино, рок и даже джаз. В программе - путешествие сквозь эпохи: от строгой красоты Вивальди и Генделя, через лиризм Баха-Гуно и грациозность Сен-Санса к импрессионистическим мечтаниям Дебюсси и интеллектуальной игре Шнитке. Вас ждут неожиданные сюрпризы от артистов. Приглашаем разделить этот музыкальный праздник вместе с нами! |
 |
 |
Бажніца |
13 марта 2026 |
 |
 |
 Беларускае слова «бажнiца» - шматзначнае. У старадаўнія часы ім абазначалі паганскія свяцілішчы, у хрысціянскую эпоху - невялікія іканастасы або нават мініяцюрныя капліцы, якія ўзводзіліся ў месцах, дзе часта здзяйсняліся малітвы: на могілках, каля прыдарожных і прысядзібных крыжоў, над асабліва шанаванымі крыніцамі. Бажніцы маглі быць прамавугольнай і трохкутнай формы, багата ўпрыгожваліся разьбой, выцінанкамі, роспісам, а таксама ручнікамі, якія сімвалізуюць падзяку тых, хто моліцца за выкананне ўзнесеных просьбаў. |
 |
 |
Бурштын |
6 марта 2026 |
 |
 |
 Загадкавым словам «бурштын» у беларускай мове завецца незвычайнай прыгажосці самацвет, вядомы людзям з часоў палеаліту, які валодае шэрагам дзіўных уласцівасцяў: выключным багаццем адценняў (каля 350, ад малочна-белых і празрыста-жоўтых да вінна-чырвоных, зялёных і нават блакітных), здольнасцю хутка награвацца і доўга захоўваць цяпло (за кошт нізкай цеплаправоднасці), а таксама электрызавацца пры трэнні і прыцягваць дробныя лёгкія прадметы. Усё таму, што бурштын - не мінерал, а скамянелая смала дрэў, якія раслі на планеце каля 120 мільёнаў гадоў таму. Зачараваныя амаль цудоўнымі асаблівасцямі самацвету, людзі ў розных кутках зямлі давалі яму розныя «гаворачыя» імёны: старажытныя грэкі - электрон, старажытныя рымляне - сукцынум, арабы - анбар, германцы - бернштайн, што значыць «гаручы камень», бо бурштын яшчэ і лёгка запальваецца, а пры гарэнні прыемна пахне, і гэты водар лічылі гаючым, напрыклад, пры хваробах сэрца. З верхненямецкай праз заходнеславянскія мовы і прыйшло ў нашу мову слова «бурштын». На тэрыторыі сучаснай Беларусі бурштын вядомы з часоў сярэдняга неаліту (IV - сярэдзіна III тыс. да н. э.). Самыя раннія вырабы з самацвета ў фондах музея - гэта падвескі, якія датуюцца 2300-1800 гг. да н.э. (перыяд бронзавага веку) і паступілі на нашы землі па «бурштынавым шляху» з тэрыторыі Прыбалтыкі. Самымі шматлікімі ў музейным археалагічным зборы бурштыну з'яўляюцца каралі розных форм, якія адносяцца да перыяду канца X - XI стст. Цяпер у Брэсцкай вобласці, Лельчыцкім і Жыткавіцкім раёнах Гомельскай вобласці вядомы мясцовыя паклады сонечных самацветаў, якія ўтварыліся ў выніку руху ледавікоў 700 тысяч гадоў таму. Прадмет з бурштыну, які мы прэзентуем вам сёння, можна ўбачыць на выставе «Тэрыторыя спадчыны. Радзімічы».
Вучым родную мову разам!
|
 |
|
|
|