 |
_______ |
 |
 |



|  |
|
 |
Киоск не работает с 17 июля |
17 июля 2026 |
 |
 |
Уважаемые посетители!
С 17 июля 2026 года киоск сувениров (в парке)
временно не работает по техническим причинам.
Приносим извинения за доставленные неудобства!
Сувенирную продукцию можно приобрести
в магазине сувениров
(административный корпус).
|
 |
 |
Жабрак |
24 июля 2026 |
 |
 |
 Быць жабраком - гэта значыць існаваць за кошт ахвяраванняў ды міласці. Беднасць, войны, эпідэміі, неўраджаі і іншыя ўзрушэнні спрыялі ў мінулым прытоку ў гэты стан беззямельных і збеглых сялян, гарадскога плебсу, калек ("уломных"), хворых, сірат, старых і іншых. Акрамя прыватных асоб, апеку над жабракамі трымалі цэрквы, рэлігійныя брацтвы, рамесныя цэхі і іншыя аб'яднанні: за іх кошт утвараліся шпіталі, начлежкі, раздавалася міласціна падчас святаў і ўрачыстасцяў. У XVI-XVIII ст. пры гарадскіх магістратах існавалі спецыяльныя службовыя чыны - "старасты калецкія", якія складалі рэестры жабракоў і сачылі за іх жыццем. У некаторых гарадах беларускіх зямель жабракі ўтваралі ўласныя цэхі або братствы, часам са статутамі, органамі самакіравання і сакрэтнымі (умоўнымі) мовамі. Жабраваць маглі не толькі гаротнікі, але і вандроўнікі: рамеснікі, студэнты, манахі, якіх чалавечая дабрыня адорвала часам бясплатным начлегам, харчамі або грашыма. У традыцыйнай беларускай культуры да жабракоў ставіліся неадназначна. На ранніх этапах існавала тэндэнцыя сакралізацыі жабракоў, бо яны здаваліся вельмі блізкімі да Хрыста па ладзе жыцця. Іх звалі старцамі, дзядамі - таксама, як і продкаў; лічылася, што жабракі здольныя хадзіць на той свет і кантактаваць з памерлымі, таму ім перадавалі рэшткі памінальнай вячэры на Дзяды і Радаўніцу, а таксама рэчы, што забылі пакласці ў труну нябожчыка падчас пахавання. Нельга было адмовіць жабраку ў хлебе, бо гэта стварала пагрозу будучаму дабрабыту. Хлебныя кавалачкі, што некаторы час былі ў жабракоў, маглі выкарыстацца як лекі для хворых дамашніх жывёлін. Распаўсюджанымі ў фальклоры матывамі з'яўляюцца сюжэт пра вандруючага Бога, які пад выглядам жабрака ходзіць сярод людзей і адорвае або карае іх ў адпаведнасці з іх адносінамі і ўчынкамі, і павер'і пра «старэцкія спадкі» - назапашаныя старцам каштоўнасці, якія ён захоўваў у давераных асоб "на чорны дзень". На позніх этапах традыцыйнай культуры сакралізацыя жабракоў паступова саступае месца негатыўнаму стаўленню да беднасці, няздольнасці да працы, маргінальнага статусу гэтай сацыяльнай групы. |
 |
 |
Памяти художника. 1 августа исполняется 140 лет со дня рождения Аксамитова Василия Поликарповича (1886-1956), белорусского художника, нашего земляка. |
15 июля 2026 |
 |
 |
1 августа исполняется 140 лет со дня рождения Аксамитова Василия Поликарповича (1886-1956), белорусского художника, нашего земляка.
В фондах музея Гомельского дворцово-паркового ансамбля хранится коллекция графики гомельского художника Василия Аксамитова, созданная в середине прошлого столетия. Работы выполнены карандашом, тушью и акварелью. В собрании музея насчитывается 60 произведений этого художника. Это целая серия графических работ, посвященных нашему городу: "Дворец", "Зимний сад в парке", "Полеспечать. г. Гомель", "Парк зимой", "Замок над рекой". Художник изображал не только красоту белорусских мест, живописные сожские берега, но и разрушенный войной Гомель. |
 |
 |
Выставка «Клоуны: история одной коллекции» |
14 июля 2026 |
 |
 |
 23 мая в рамках культурно-просветительского мероприятия «Ночь музеев-2026: АРТ-Кола» состоялась презентация выставки «Клоуны: история одной коллекции». На ней представлены более 150 статуэток и кукол клоунов, которые на протяжении многих лет собирал Заслуженный деятель культуры Республики Беларусь Яков Михайлович Лобович. Яков Михайлович без малого 40 лет бессменно возглавлял Гомельский цирк, который при нем был удостоен звания «Заслуженный коллектив Республики Беларусь». Будучи талантливым руководителем и искренне преданным своему делу профессионалом, Яков Михайлович Лобович смог организовать на гомельской арене выступления таких легендарных цирковых династий, как Запашные, Дуровы, Кио, представления знаменитого Карандаша и даже клоуна с мировым именем Дэвида Ларибле; в Гомеле состоялись премьеры успешных спектаклей - «Тайна слонов-великанов», «Львы Африки», «Цирк-шоу гигантских фонтанов», «Полосатый рейс», были открыты так полюбившиеся гомельчанам памятник и разноцветный фонтан у цирка. Среди наград Я. М. Лобовича - орден и медаль Франциска Скорины, премия Президента Республики Беларусь «За духовное возрождение» и специальная премия Президента Республики Беларусь «За вклад в развитие международных культурных связей Республики Беларусь», Почетный знак Министерства культуры Республики Беларусь «За вклад в развитие культуры Беларуси», а также уважение и признание деятелей циркового искусства во многих странах мира. |
 |
|
|
|