 |
_______ |
 |
 |
|  |
|
 |
Дзьмухавец |
Сегодня, 09:22 |
 |
|
 Як толькі пачынае прыграваць вясновае сонейка, яны з'яўляюцца і абсыпаюць сабою ўсю зямлю - як вяснушкі твар. Гэтыя маленькія кветачкі і самі падобныя да сонейка - круглыя, яркія, зіхатлівага жоўтага колеру, з пухнатымі пялёсткамі-праменьчыкамі, і ад аднаго погляду на іх становіцца цёпла і радасна.
Ёсць у іх і іншая выява: рыхтуючыся рассеяцца на наступны год, яны прымаюць форму серабрыста-белых шарыкаў, якія нагадваюць месяц, такіх мяккіх і паветраных, што проста немагчыма ўтрымацца, каб не дунуць на іх, адпраўляючы дзясяткі "парашутыстаў" у палёт у пошуках новых тэрыторый рассялення. Вось гэтае самае жаданне дзьмухнуць і падарыла кветцы назву ў нашай роднай мове - "дзьмухавец".
Дзьмухаўцы ўсім нам знаёмыя з дзяцінства: гэтыя непатрабавальныя кветкі растуць усюды ў вялікай колькасці, і з імі вельмі весела гуляць - плесці вянкі і гірлянды, а з полых сцяблінак, падзяляючы іх на палоскі, ствараць лялячак і рабіць ім разнастайныя прычоскі. Пры гэтым не ўсе ведаюць, што дзьмухаўцы дапамагаюць арыентавацца ў часе (раскрываюцца а 6 раніцы і закрываюцца а 15 дня) і надвор'і (зачыняюцца перад дажджом), могуць разнастаіць меню (з лісця робяць салаты, з абсмаленых каранёў - напой, падобны на каву, а з кветак - варэнне, віно і нават піва) і выкарыстоўваюцца ў народнай медыцыне (пры захворваннях лёгкіх, жоўцевага пузыра і нават пры ўкусах пчол). А яшчэ карані гэтай расліны дасягаюць у даўжыню 3 метраў, сцеблы вырастаюць на 10 см у суткі, а адно суквецце здольна даць да 200 адзінак насення.
Дзьмухавец - сапраўдны сімвал жыццеўстойлівасці і вынослівасці!
|
|
|
Выставка «Клоуны: история одной коллекции» |
14 мая 2026 |
|
|
 23 мая в рамках культурно-просветительского мероприятия «Ночь музеев-2026: АРТ-Кола» состоялась презентация выставки «Клоуны: история одной коллекции». На ней представлены более 150 статуэток и кукол клоунов, которые на протяжении многих лет собирал Заслуженный деятель культуры Республики Беларусь Яков Михайлович Лобович. Яков Михайлович без малого 40 лет бессменно возглавлял Гомельский цирк, который при нем был удостоен звания «Заслуженный коллектив Республики Беларусь». Будучи талантливым руководителем и искренне преданным своему делу профессионалом, Яков Михайлович Лобович смог организовать на гомельской арене выступления таких легендарных цирковых династий, как Запашные, Дуровы, Кио, представления знаменитого Карандаша и даже клоуна с мировым именем Дэвида Ларибле; в Гомеле состоялись премьеры успешных спектаклей - «Тайна слонов-великанов», «Львы Африки», «Цирк-шоу гигантских фонтанов», «Полосатый рейс», были открыты так полюбившиеся гомельчанам памятник и разноцветный фонтан у цирка. Среди наград Я. М. Лобовича - орден и медаль Франциска Скорины, премия Президента Республики Беларусь «За духовное возрождение» и специальная премия Президента Республики Беларусь «За вклад в развитие международных культурных связей Республики Беларусь», Почетный знак Министерства культуры Республики Беларусь «За вклад в развитие культуры Беларуси», а также уважение и признание деятелей циркового искусства во многих странах мира. |
|
|
Грыўня шыйная |
29 мая 2026 |
|
|
 Ці ведаеце вы, што ў стараславянскай мове «грыва» - зусім не доўгія валасы на галаве і шыі некаторых жывёл, а ўласна «шыя, патыліца»? Гэта старажытнае слова падарыла назву грыўні - шыйнаму ўпрыгожванню ў выглядзе абруча. Падобнага роду аксэсуары, названыя па-рознаму, былі вядомыя з бронзавага веку і папулярныя ў шматлікіх народаў тэрыторый Еўропы, Блізкага і Сярэдняга Усходу, прытым насіць іх маглі як мужчыны, так і жанчыны; гэта было статуснае ўпрыгожванне, і ў некаторых этна-сацыяльных групах яно з'яўлялася часткай пахавальнага касцюма. У старажытных славян шыйныя ўпрыгожванні-абручы называліся грыўнямі. Ствараліся са срэбра, медных сплаваў, радзей з жалеза. У залежнасці ад спосабу вырабу грыўні адрозніваліся знешнім выглядам: пласціністыя (плоскія), упрыгожаныя арнаментамі ў выглядзе насечак, ромбаў, «елачак»; дротавыя тардаваныя (з папярэдне нагрэтага і перакручанага да ўтварэння спіральнай разьбы прута), вітыя (з некалькіх стрыжняў, перакручаных разам) і інш. Афармленне канцоў грыўняў таксама вар'іравалася: яны маглі быць растуленыя або заходзіць адзін за аднаго, маглі быць загнутымі ў выглядзе аплікаў або выкананымі ў форме зашпількі (адтуліна на адным канцы і «гузік»-выпукласць на другім). Часам у грыўнях прароблівалі невялікія адтуліны, каб дадаткова ўпрыгожваць іх разнастайнымі прывескамі. |
|
|
Выставка "Из чего это построено?" Строительные материалы XIX – первой половины XX века из собрания музея |
29 мая 2026 |
|
|
 "Из чего это построено?" - нередко задумываемся мы, глядя на здание замысловатого вида, увешанное ажурными балкончиками, покрытое причудливыми рельефами и резными узорами. Какие материалы, сокрытые под штукатуркой, краской, патиной времени или реставрационными заделками, были изначально применены его строителями и декораторами? Любознательные найдут для себя ответы на выставке «Из чего это построено?». Ее открытие состоялось 27 ноября в 16.00 в центральной части дворца Румянцевых и Паскевичей. Мы расскажем, какие стройматериалы использовали в Гомельском имении князья Паскевичи, из чего возведены Хальчанский дворец и церковь в Пиревичах. Вы узнаете, где находились кирпичные заводы, которые работали в Гомеле, и в каких сооружениях использовалась их продукция. На выставке представлена большая коллекция кирпичей из собрания нашего музея, многие из которых имеют клейма производителей, здесь же - керамические облицовочные плитки и черепица, металлические решетки, деревянные элементы, инструменты архитектора, каменщика и плотника, а также сведения о тех, чьим талантом и руками создавались многие здания. |
|
|
|
|
