 |
_______ |
 |
 |
|  |
|
 |
Вялікдзень |
10 апреля 2026 |
 |
|
 У нядзелю, 12 красавіка, праваслаўныя хрысціяне будуць адзначаць Вялікдзень - адно з найстаражытных і найвялікшых святаў царкоўнага календара. Невыпадкова ў беларускай мове яно называецца Вялікдзень, а часам Вяліканне, Вялічка. Уваскрэсенне Хрыстова сімвалізуе перамогу жыцця над смерцю, святла над сіламі цемры. Гэта пераходнае свята: яго дата кожны год разлічваецца па месяцова-сонечным календары і, як правіла, выпадае на перыяд з 4 красавіка да 8 мая, таму ў традыцыйнай культуры Вялікдзень таксама быў цесна звязаны з абуджэннем прыроды і пачаткам палявых работ.
Нашы продкi свята адзначалі вельмі ўрачыста: хадзілi ў царкву на ўсяночную службу, пяклi паскi i калачы, гатавалі багата страў, фарбавалi яйкi, гулялі ў біткі, спявалi велiкодныя песнi. У першы дзень свята па дварах пачыналi хадзiць гурты валачобнiкаў і спяваць таксама старажытныя валачобныя песнi, у якiх элементы хрысцiянскай касмагонii спалучалiся з пажаданнямi плёну на ніве, прыплоду ў статку, добрага здароўя, шчасця ўсёй сям'і. З Вялікадня пачыналі вадзіць веснавыя карагоды.
Вучым родную мову разам!
|
|
|
Выставка «Лицом к лицу. Реконструкция женского образа XI–XII вв.» |
7 апреля 2026 |
|
|
 Сегодня в интернете вы можете видеть ролики, где с помощью искусственного интеллекта воссоздают внешний вид людей, живших десятки, сотни или даже тысячи лет назад. На выставке «Лицом к лицу. Реконструкция женского образа XI-XII вв.» мы хотим показать иной подход, в котором главное - наука и творческие умения человека. В рамках работы выставочного проекта «Территория наследия. Радимичи», который знакомит посетителей с особенностями материальной культуры восточнославянского объединения радимичей, были проведены исследования нескольких погребальных комплексов костюма для создания художественных реконструкций женских образов. Рассматривая украшения, посуду и предметы обихода, мы захотели не только в общих чертах рассказать о бытовых и ремесленных занятиях, торговых связях и духовно-культурных представлениях радимичей, но и акцентировать внимание на отдельных людях. На основе изучения находок была создана серия изображений. В Год белорусской женщины мы презентуем портреты наших далеких предшественниц, живших на территории современной Гомельщины в XI-XII вв. У посетителей выставки будет уникальная возможность увидеть не только изображения, но и оригинальные предметы, послужившие основой для их создания. Выставка работает с 28 марта 2026 г. |
|
|
Вэлюм |
3 апреля 2026 |
|
|
 «Чарнушка глянуў - вянок на Ганне, вэлюм спадае да долу, лёгкі, нібы і не важыць нічога. Над белай атласнай кофтачкай, у вэлюме так добра, прыгожа віднеецца смуглявасць яе твару, дужкі броваў, вільготныя, як спелыя вішні ранкам, вочы. "І ўся яна - як вішня! Як кветка з вішні!.." - падумаў Чарнушка...».
Вось так паэтычна апісвае класік беларускай літаратуры Іван Мележ у сваім бессмяротным творы «Людзі на балоце» юную нявесту і яе вясельны ўбор, у тым ліку - і вэлюм, лёгкае пакрывала, пашытае з кiсяi, цюлю або карунак i прымацаванае да вянка або iншага галаўнога ўпрыгожвання. У традыцыйнай культуры вясельны вэлюм з'яўляўся сімвалам дзявоцтва нявесты і адначасова - абярэгам ад сурокаў і наслання. Сваё паходжанне слова «вэлюм» вядзе ад лацінскага «velum» - «заслона», «пакрывала».
Вучым родную мову разам!
|
|
|
Концертная программа «Эхо пространства» |
1 апреля 2026 |
|
|
 Идея «звучащего пространства» близка многим из нас, независимо от того, погружены ли мы в мир музыки или музыка является для нас всего лишь легким фоном нашей жизни.
В такое особое пространство приглашает вас программа известных белорусских музыкантов скрипачки Ксении Бельтюковой и пианистки Ольги Запольской.
Произведения Клода Дебюсси - изысканная и поэтичная музыка создает атмосферу, где границы исчезают, а время теряет свою строгость.
Сюита Георгия Сосновского «Друг, который далеко» для скрипки и фортепиано занимает особое место в программе. В этом произведении музыка становится тем связующим звеном, которое помогает почувствовать близость, несмотря на расстояния, она создает пространство для общения, воспоминаний, мечтаний, в котором слова не нужны.
Когда звуки рояля сливаются с вибрацией скрипки, когда аккорды и мелодии переплетаются, мы ощущаем, как эта музыка становится той самой невидимой струной, которая соединяет нас с теми, кто далек.
Музыка становится эхом тех чувств, которые мы не можем выразить словами, но которые сливаются в одно единственное звучание, преодолевая пространство, время и расстояние. Дата и время проведения: 23 августа в 16.00.
Смотрите видео в полном тексте новости. |
|
|
Бэз |
31 марта 2026 |
|
|
 Расталі снягі, ярка свеціць сонца, і, нібы прадчуваючы надыходзячы сезон усеагульнага цвіцення, набухлі пупышкі на галінках бэзу - куста, які здаўна выкарыстоўваецца для дэкарыравання паркаў, садоў і аранжарэй. Непераборлівасць, далікатны водар, выключная разнастайнасць адценняў суквеццяў (ад белага і бледна-блакітнага да пурпурнага і насычана-фіялетавага) і амаль 2300 вядомых ў свеце сартоў - усё гэта робіць бэз даволі папулярным. Дарэчы, 10 з іх, у тым ліку сарты «Абаронцам Брэста», «Несцерка», «Прымроўз», «Мадам Казімір Пяр'е», «Паўлінка», «Жамчужына», можна ўбачыць у сірынгарыі гомельскага парка, створаным на набярэжнай 15 верасня 2016 года. На тэрыторыі Гомельскага палацава-паркавага ансамбля расце і сапраўды ўнікальны бэз - «Княгіня Ірына», выведзены ў 2017 годзе Цэнтральным батанічным садам НАН Беларусі і высаджаны ў 2019-м - у год стагоддзя музея. Сорт носіць імя Ірыны Іванаўны Паскевіч, графіні Эрыванскай, найсвятлейшай княгіні Варшаўскай, - апошняй уладальніцы гомельскага маёнтка і гаспадыні палаца.
Лічыцца, што назва «бэз» узыходзіць да праславянскага «bazъ» («бузіна»). І ў бузіны, і ў бэзу лёгка выдаляецца цэнтральная частка ствала, дзякуючы чаму атрымліваецца полая трубачка, з якой зручна вырабляць флейты ці падобныя ім музычныя інструменты. І гэта не адзіны «ўклад» бэзу ў развіццё мастацтва: яго квітнеючыя галіны, якія пахнуць за акном ці ў букеце на стале, нязменна натхнялі мастакоў на стварэнне жывапісных і акварэльных шэдэўраў. Прыкладам можа служыць карціна Святланы Львоўны Курашовай з фондаў нашага музея. У яе нацюрмортах кветкі бэзу часта з'ўляюцца цэнтрам кампазіцыі.
Вучым родную мову разам! |
|
|
|
|
